Gurbet

Evini aileni bırakıp gelmişsen.

Cesaretin vardır.

Kim göze alabilir,

Yalnızlıktan, kimsesizliğe geçmeyi.

Anneni bırakıp gelmişsen,

Sarılmalara hasretsindir.

Ve hasret sancılar içindedir.

Anne özlemi gibi.

Babanı bırakıp gelmişsen,

Toprağa aşıksın,

Ve aşklar özlem kokar.

Arkanda kimse durmaz artık.

Abini bırakıp gelmişsen,

Dostluktan yoksunsundur.

Acın kadardır dostluğun,

Ve kalbin kadardır yükün.

Ablanı bırakıp gelmişsen,

Yalnızlığa mahkûmsun.

Efkarın kadardır mahkûmluğun,

Ve oda yalnız geçmez.

Bırak gelirsin işte buraya.

Buraya gurbet derler.

Kalabalıkta yok olmak gibidir.

Yalnızlık değil, kimsesizliktir.

öneri ve yorumlarınızı bekliyorum.

teşekürler