Gurbet Ve Annem

Eski bir köy evinin

Pencere kenarı maviliğinde bir renk kalıyor düşlerimde...

Biraz sardunya, biraz cam macunu kokusu, birazda mutfak tülü sanki

Ve avuçlarında buram buram merhamet çizgileri, alabildiğine yağmur şefkatliği

Hani diyorum ya ne kokuyorsun sen böyle?

Evin içinde de aynı koku çünkü

Bazen rahatsız oldum sanıp

Yemek yaptım oğlum diyorsun

O dur.

Tebessüm verenim benim.

Yemek değil, emek kokuyorsun...

Sarılınca saçlarından tane tane dökülen de aynı

Öylesine mütevazi

Harikalı bir naiflik...

Yastığıma bırak o kokundan annem

Biraz olsun bırak olur mu?

Çocukluğum kalmış benim o kokunda

Bırak ki kapansın gözlerim kendiliğinden...