Gurur Müsade Etmez

Hiç bir şey kopmaz gönülden

Mantık kevgirinden geçmeden

Kolların kalksa da sarılmak için

Gurur, müsade etmez bu yüzden

Hiç bir can verilmez fani için

Düşmez gönlün cananı bilmeden

Birde aldanmışsa gönül en derinden

Gurur, müsade etmez bu yüzden

Hiç bir dil konuşamaz yüzüne

Unutamadım diyemez sevdiğine

Dolsa da gözleri bakarak ellerine

Sızlasada burnu bakarken evlerine

Hiç bir el dokunamaz saçlarına

Hâlâ kokusu gelse de en derinden

Ferin kopsa gördüğünde dizlerinden

Gurur, müsade etmez bu yüzden