Güvercin Soluğu

Bir güvercin soluğu kadar

Yaşadım her şeyi, bildiğim;

İçime çektiğimin acı olduğu

Sevmeyenin sevilen olduğu

Sevdâ renginin hüzün ve keder

Aşkın masallarda olduğu

Dahası, neden sonra terk ettiğim

Yaşamın sadece bir rüyâ olduğu...

Bir güvercin soluğu kadar

Yaşlandım zamanla, bildiğim;

İlk adımımın son olduğu

İlk uykumun sonum olduğu

İlk feryadımın hayatım

Hayatımın ıstırap olduğu

Dahası, neden sonra fark ettiğim

Yarının bilinmez bir hayâl olduğu...

Bir güvercin soluğu kadar

Üşüdüm mevsimlerde, bildiğim;

Avuçlarıma dikenler konduğu

Karanfilin aslında gül koktuğu

Denizlerin iyot kokusu ve lodos

Acının mutluluktan önce var olduğu

Dahası neden sonra çark ettiğim

Limanın hayatın kıyısı olduğu...

Bir güvercin soluğu kadar

Yaşadım ölümle, bildiğim;

Doğumun ve ölümün yalnız olduğu

Yalnızlığın aslında ölüm olduğu

Çıplak doğduğu insanların

Ve ölümün de çıplak olduğu

Dahası, neden sonra hissettiğim

İçimde çırpınanın ecel olduğu...

Bir güvercin soluğu kadar

Biriktirdim yokluğu, bildiğim;

Yokluğun varlıkta var olduğu

Aynaların sırlara perde olduğu

Gecenin gündüze, ayın güneşe

Ekmeğin suya muhtaç olduğu

Dahası, neden sonra yok ettiğim

Aynanın aslında varlığım olduğu...