Güvercin Zeytin Dalı Ve İnsan

"Her birimiz birer ışık olmadıkça

bu karanlıktan çıkış yok..."

...

Işığını gönder karanlığa ey güneş

beyaz bir güvercin kirpiklerinde ağlamakta...

Dilimizi soktu eşek arıları

uyuştu duygularımız hançeremizde

bana dokunmasın dediğimiz yılan

günü geldi dokundu her birimize

Susmayın!

göğün yüzünde gezinen ketum bulutlar.. Yağın!

Emanet maskeler yüzlerimizde

ağlamak, gülmek sevmek emanet

insan pazarı oldu dönen yer küre

hiç kimse olduk birbirimize

fire verdik döküldük kan denizine

Ey güneş

ey bulutlar

toprağın göğsünde sancır kırık zeytin dalları

Yağın!

Sevgi olup, insanlık olup, barış olup

gülümsemeyi unutmuş dünyanın

karanlık çatısına yağın...