Güz

Evet son yaprakta düştü içime

Artık soğuğa ve rüzgara karşı tamamen savunmasız bir ağacım

Kırılırım kırılabildiğim kadar

Dört bir tarafa savrulur dallarım

Belki biri gelip buna engel olur diyemem

Herhangi birine ihtiyacım yok ki

O na ihtiyacım var

Ve onun dönüşü için fazla iyisimser bir kelime "belki"

Bazıları gülüşünü anımsayıp boğulur hıçkırıklara

Bazıları sarılmasını,

Bazıları aşkla bakışını

Şimdi ben onu bana karşı daima asık olan yüzüyle arzuluyorum

Ben onun tatlı bir çift sözünden

Gözlerime ihtirasla değmesinden ziyade

Varlığının yanımda var olmasını seviyorum

Onun için bu hislerim

Çok şey ifade etmiyor

Etse,

Şu an bunları yazıyor olmazdım

Etse,

Sargılarımdan taşıyor olmazdım

Velhasıl

Kalbimdeki zerre umut var ya

Olmaz olasıca umut

Hiçbir

Halta

Yaramıyor

Ne yazık ki

Bir şiir daha

Karamsar

Bir şiir daha

Karanlık

Bitiyor...