Güz Rüzgârı

Topuk dikeni kadar sert

Güz rüzgârı

Kanatlarımı kesiyor

Tenimin hüzün duvarında

Nefesimin bütün arsızlığından

Küfürler düşüyor

Dağlarımın ören yerinde

Yokluğuna

Uzaklı sancılar sarmal

Kuşatmış her yerimi

Yalınız

Ellerim

Karmaşa

Bedenimden yaydığım ateşimde

Susu/yorum

Fark edilmiyor

Ölçüsüz çizgilerimde

Kırılganlığım

Soğuk yılların vurgunundan

Umursamıyorum

Düşe duruyor

Düşler

Hayalet bir kentin

Deniz ağlarına takılırken

Serseriliğim

Yüreğim

Dalga kıransız

Ansızın

Lekeli yüzler geçiyor

Önümüzden

Ortak güneşimizin hasatında

Tiksiniyorum

Ve

Bütün

Kirlenmişliğin

İçinde

Anlıyorum ki

Gözlerim

Hiç bu kadar

Özlememişti seni