Güz Tozları

Yazın aralığından geldi serildi güz

Sarıasma kuşları çizer göğü şimdi

Güz, ahlat ağaçlarına yoksulluğu öğretir

Yine de gümüşî bir zenginlik verir

Ne de olsa hüzünlüdür, sarı ve morca

Ona özgüdür bir yılın solgunluğu

Güzün hırkası dolaşır çalılıkların arasında

Bir renk sorsan kırmızı der güz

Yazın aralığından geldi serildi güz

Bir değerin var mı bu dünyada güz papatyası

Hey gönül yorgunluğu, bir değerin var mı

Şu bulanık akan Aksu, şu makilikler

Bir çoban ıslığı bereketidir rüzgâr

Ağızları kirleten üzüm lekesi, bir anıdır

İri salkımların derisinden süzülen

Bu aşk, en bakir meyvesidir hayallerin

‘İlkyaz, tutku ve sabırsızlığın mevsimidir'

Diye geçer bir romanda

Güz ise dinginliğin bence

Yazın aralığından geldi serildi güz

Ateş yaktım güze, gökyüzüyle söndürdüm

Güz bu, koyunlar morcamık kovalar

Ağalasın gökyüzü, tertipli bağbozumu arasında

Ben de yaşlandım, dünya da yaşlandı

Üzüm şerbeti bulaşır menevişli dallara

Sonra koca bir ömür, güz ile yaşıt

Geliyorum işte, yüreğim güz tozları arasında

Ah, yaz kısa geldi gövdeme

Şimdi güz mü örtünsem upuzun, uçtan uca

(Adalya, Kış- 2018, Sayı 9)