Güze Bir Adım Kala

Susarsın

kederli akşamlar gibi

dilsizdir içine akan cümleler

dağ başı ıssızlığı çökmüştür göğsüne

ki efkar

Ağlamak yakışır o vakit

güllerin solduğu gözlere

gelmiyordur

sıcak iklimlerden beklenen

Gazel döker takvimler

zaman, yalın ayak koşarken yeryüzünde

bir bildiği vardır elbet yazgının

alnına uzanan kınalı ellerinde

ki kader

biçilmiş bir kaftan

her mevsim dönümleri renk değiştirip

sen doğmadan evvel ruhuna giydirilen

ki yaprak

sonbaharında ömrün yel değdikçe titreyen beden

köklerinde ağacın doğumun ve ölümün

ki sandık

geçmişin saklandığı kucak

serin serviler gölgeler

kar düştükçe örtülen adın

soğuk bir taşın üzerinde mim

ve son...