Güzel Günlerin Bahtına

be adam

bilmez misin?

yaşamın dengini

ruh alemin renkli düşünü

emeğin sefaletini ç/ekersen

maviye çeker g/ünlerin

zemzem suyunu içer'misin

ehli oldun güzele

kaf dağın sultanı

kırılan gönüle

kayan bir yıldız işiğini g/ördüm

yeminle dolaşan sevda ruhları

uyuttun

beslediğin ruhları

sonra saldın ç/ayıra

eken biçen kayra k/almadı

dolablar dolanır

dere tepe gider ayak

çok bekleme k/eşkelere

can dost cafası çekersin

derbeder gönül b/ağları

ancaları kancaları astık

aşk defterine yazılan

sevdaya gönül bildiğin

ihaneti köz eder

gözlerine doyum olmadı

yoluma seyran eden güzel

be adam

güzel gördün

seni gördüm şad oldum

ömrüme sevda doldurdun

güzel günlerin bahtına

_gamzesi düştü gözlerine.

19 Ağustos*11*

*güneşinle barış topla yüzüne gülsün g/özlerin*