Güzel Yakmıştı

Karaca oğlan gibi, çeşme başında

Henüz bulûğa ermiş, on beş yaşında

Yay misali gerilmiş, rastık kaşında

Beni her an ağlatan, güzel yakmıştı.

Hep başkaları olsun, deme kolunda

Kırmızı güller gibi, açsam yolunda

Aşkıma ait bir şey, var mı solunda

Seller gibi çağlatan, güzel yakmıştı.

Ceylan misali sekip, şehlâ baktıran

Tarayıp saçlarına, sümbül taktıran

Pek kararmış gönlüme, şimşek çaktıran

Delip sinem dağlatan, güzel yakmıştı.

Sokaklarda başı boş, aylak gezdiren

Tespih diyerek ipe, tek tek dizdiren

Sıkıp baştan boğarak, şöyle büzdüren

Kendine çok bağlatan, güzel yakmıştı.

Etrafına gülerken, vakur yürüyen

Kar beyazı eliyle, elem kürüyen

Yüreğimin içini, ateş bürüyen

Gözleri cana değer, güzel yakmıştı.

Kırmızı dudakları, bala benzeyen

Al al olmuş yanakları, güle benzeyen

Sallanan benekleri, kula benzeyen

Her daim inleten, güzel yakmıştı.

01.09.2009

Ceyhan