Güzün Doymaz

hey zalimlerin şahı felek

bilmem sana ne demem gerek

seni seven varmı söylesene

senin hayatın nefretmi çekmek

ne güzün doyar ne iştahın kesilir

ne ac güzlüsün sen

kimler geldi senin kapına

hepsin harcadın boşu boşuna

hani akranım dostlarım

nereye gitti arkadaşlarım

benimde seninle kesişir yolarım

seninle aynı yolu paylaştığıma ağlarım

senin insafin merhametin yok

sende acıma hisi sevgi yok

merhametsizlerin durağı

sen yıkarsın tahtı sarayı konağı

sana güvenen yolda kalır

kendini çilelerin içinde gürür

seni sevdikçe hep sörünür

sana güveneni yakarsın felek

söslenir pöslenir ilgi çekersin

bakiymişsin gibi gürünür üzersin

bir gün benimde ömrümü yersin

yinede sevenin var sende güzelsin