Haberci Kuşlar
süt mavisi
o dudakların
korkutur beni
sanki bakır bir kabın
solmuş kenarındayım
bu geceye mahkum
içimden çıkamayacağın bir
cümle, dilimin ucunda
ve diyemiyorum
üzülmekte var hani
ölülerin yanıbaşında
uzun ve sancılı
nöbetlere amade;
budur talimgah
çetin cenkler
yabancıydık birbirimize
iki dağın
birbirine bakmayan
kibirli ikiyüzü kadar
habersiz biri birinden
batan güneşlerim
sana doğacak
sen bensiz, ben sensiz
bu işler sırasıyla bana sorarsan
güvenme kendine
iki avucumun
içinden
birgün
güvercinler çıkacak
adresi olmayan mektuplara çengelli
süzülürken peşinden
gelmek düşmezdi aklıma
ne garip
çıktığım en heyecanlı yolculukta
aklımda olmayan ağlara
alabanda olmakta
varmış meğer
geçer bunlar
geçer elbet
bir gün, bakarsın
paraşüt açarız
baharın ilk defa doğduğu çayırlıklara
(orada buluşalım...)
(bekliyorum...)
(hiç vazgeçmeyeceğim...)
(sen bil yeter...)
26.06.2012