Hak Hakkını Alınca

Gölgelerde gidenin

olmazmiş gölgesi

yol gidenin izi

yolda kalanın tozu

alıştım yollar uzun /sevda

yürümekle aşınmaz yollar

ömrün aşındırdığı can

biraktığı da yadigari..

güvercin olsam uçsam / uzağa

uçmak için kanatlarım yok ki

uçmak umut oldu

unutma unutmadım

ardında kalan karanlığa inat

her şeye inat

çok umut işte gidiyorum

kalan umutları bırakarak

yine bombalar yağmur

inler yer gök / bırindarım

yer kurudu toprak çatladı

yürek sızısı patlamaya / hazır

bu dağ bana benzer

bende bu dağa

hangimiz patlayacak /olsak

ah çekeriz

bir hikayenin uğultu / sesleriydi

yürek yanan acıların öfkesiydi

ah ah sokaklar boş iken

sokaklar dolacak gibi / düşüm

işte o zaman;

çoşkuyla sevinçler

hak hakkını alınca başlar

bendeki yürek soğuması...

31.01.10-Karataş