Hali Meal

İflah etmez derde düştüm bilirim

Başı taşa çalsam toprak kanıyor..

Para etmez nerde satsam kibirim

Su olup ta aksam yaprak yanıyor..

Gönüller niyazda eller semada

Yürekler kıyamda diller duada

Alınlar secdede gözler ufukta

Kutupta buz olsam yürek yanıyor..

Sabır'ı yaparken neden'e katık

Ömür'ü tüketen bedene yazık

Kabir'e giderken yüzüme çizik

Yılları anlatsam, masal yanıyor..

Tükeniyor ömür denen sermaye

Dünya yalancıdır, hayat hikâye

Bilinmez noktada bulur nihaye

Geçmişe ağlasam, asıl yanıyor

Bedenimi sarmış amansız yangın

İçimdeki öz ben benliğe dargın

Hayat dertlerimin tümüne sargın

Kaderimden kaçsam, ecel yanıyor

Gülün kokusuna engel mi diken

Bülbül figanını bırakmaz iken

Gönül bahçesinin suyunu içen

Gülleri koparsam, kökü yanıyor..

Günler aramakla geçer güzeli

Ömür hazanında döker gazeli

Sabır deryasında yüzdüm yüzeli

Ummanlara dalsam, çöller yanıyor..

Ağladıkça yaşlar tükenir gözde

Bizlerde yaşadık dünyada sözde

Sitemim kabukta, mayamız özde

Hangi göle çalsam, ümit yanıyor..

Dilimden çıkacak her bir kelime

Halimi anlatır, cümle âleme

Sizde bakın işte pür mealime

Hangi yüze baksam, ibret yanıyor..

05.07.2008

Ankara