Halikarnas

Burası Halikarnas

Batıkların gizi saklanır mavi karanlık mahreminde

Başını döndürür bu hülya

Bilmesen ne

Bilsen ne fayda

Kapılır gidersin

Mor gözlü begonvilin yunandan beri tekrarlanan uyaklı şarkısına

Begonvil neleri aşmıştır

Beli ince

Sana narin

Ona kırılgan bedeninin yaz arkası tek başınalığında

Su oldum sanırsın bakışınca

Akşamı senden

Sabahı benden

Martı çığlığına simit tadı düşmez

Mavi kıyıların ezberi kuvvetlice koynuna

Dalgasına vurulur kederler

Çarparsın beyninin o bilmediğin demirden sağlam

Kandan etten duvarlarına

Uzaksın ne de uzak

Kanarsın

Yalarsın yaranı köpek alışkanlığınla

Bir batıksın oysa sen bu hüzzam coğrafyada

Tutunursun

Yaşlı solgun bir kıyı taşının vefasına

Beynin iki loblu bir koca zindan

Aynılığın neden diye hiç sormadın kendine

Kocaman donatılır masalar

Çupradan girer kalamara dolanır sohbetler

Tekinsiz öğretilerin kaç binler sığmış kadim hafızasında

Anca gardiyandır sıradanlığına aykırı düşünceler

Masa en fazla yalnızken dinler seni

Duyduğun an unut bunu da

Kansız olur cahil cühelaya katliamlar

Oysa ardı hep kan hep revan

Bebeğini sarmalayan anne niyetinde sızılıdır burda safi yalnızlıklar

Barındırmaz öyküsüzlüğü hiç bir rüzgar

Yapraklar ki on iki ay yeşil

On iki ay yorgun bu yaşlı kadının hatrına

Ne kadar sıkı tutunur bir bilsen dalına

Savrulduğu yer ne kadar sen

Sen nasıl da benzerdin oysa ona

Halikarnas kendini yitik hafızalar çöplüğüdür anca

Ne anason devadır ona,

Ne elinde kokusu kalan sarma sigaran

Yalıtılır gelmişe ve geçmişe dair

Kırgınlıklar

Umutlar

Duvağı kara sevdalar

Eskitilmiş,unutulmuş tanrıların sağır kulağı gezer

Öncesi kalabalık şimdi kimsesiz

Yeşil zeytinin bedelsizliğe armağan edildiği naifliği kutsal gülüşler

Duymayan algıların izini sürer Halikarnas

Çürük telli lirin tınısını yutan yakomozda

Düşersin güne

Sarılırsın ki vefasız adamların aklında çoğalan anlamına

Sanki yaşamak diye

Sanırsın ki mavi aşk

Zeytin hep yeşil ya insanda sanki insan

Sevda oysa palavra modern zamanlarda

İnsan bir vitrine sığar anca

Şıkır şıkır giyinmeli

Sürmeli,sürüştürmelisin unutturmak için önce kimliksizliğini

Ardından öbürünün kendine yitikliğini

Dolaşmalısınız

Yaban benjaminlerin gövdesi seramiğe prangalı sokaklarında

Ah ne kadar da farklısın ve o ne kadar farklı

Fırdöndü satenin kışkırtıcı kıvrımlarında

Karizma akıyor paçalardan

Yıldızlar selamsız

Yılldızlar sahteliğe bir bir düşerken gecenin koynundan

Sarılıyorsun sanki sen gibi

Ahmet' e Nazım'a Can babaya

Hele ki en çok canımı acıtan o sahip çıkışın var ya Cemal Süraya'ya

Ölüyorum çoğalışına

Çeldiğin yüreklerden ötürü kör artık tüm mısralar

Ki mısralarını hunharca hırpalarken ele güne paylaşımlarında

Utanıyorum şiirin de,şairlerinden de geçmişinden

Aşka hiç bu kadar kıyılmamıştı

Fotokopi yürekleri baskılayan

Fotokopi ruhlarla

Sen ki yormadın bir kitabın aklını

Teninde yalnız

Kelimesi kalabalık akşamların hürmetinde

Sevişmedin bir kalemin kağıdı var eden acıdan dokunuşuyla

Nasıl da heybetli gülümsüyorsun

Ölmüş adamlarımın yüreğini sızlattığın erken sabahlarda

Ve koyusu aysızlıktan değil

Aymazlık klişesi akşamların sahte mehtaplarında

Merhabayı bilmeyene adam denmez bu toprakta

Kusacak seni bir gün koca Halikarnas

Sende

Sende merhabasız dolaşacaksın batığını iç eden mavi koynunda

Ama şiirler uğramasın gündeliğine ne olur

Çalma şiirleri çalma sevdasız gözlerinle

Sevda adına....