Hâlim

Sukût ile terbiye ettim gönül dilini

Sadık yardan feragat ettim merhametini

Yükünü sırtlandım dünyanın, fark etmedim derdini

Kahrına göğüs gerdim, yıkamadım aşkın bendini...

Meğer ise; bend ben olmuşum yar-ı ahbaba

Muktedir olur muyum bu bendi yıkıp da sevaba?

Hep sual ile amel ettim, erişir miyim cevaba?

Bu amele sırt verip de çıkabilir miyim hîsaba?

Hüznü nizam kılmak gerekse ruh-i haliyeye

Dirhemine lanet eyledim zevki yakın eden gölgeye

Sadakatla sebât içindeyim yara, sevgiye

Merhamet kapısında gözüm, bel ki bana da gelir bir hediye...