Hancı

yoruyorum düşleri

ağır aksak sevinçlerimle

tutup mevsimleri yaka paça

dağıtıyorum asude ömrümüze

yüzümüze bir ufuk

bir de sen düşüyorsun

ömür dediğin nedir ki

yolcusunu kapmış hancı

vurmuşsa asasını

alışkın hüzünler

döner geceye

ve ömrün asudeliği bir çırpıda söner

saçlarımıza bir veda

bir de sen dökülüyorsun

yorgunum hancı

şuraya bir şiir ser yavaş yavaş....