Hangimiz Rehber Hangimiz Yardım Alan

Gitti soğuk,

Geldi bahar.

Coşkulu kokuyla doldu hava.

Bir kuş kondu

Arka bahçeye bakan penceremin önüne.

Beni çağırıyor sanki

Cıvıldayan neşeli sesiyle.

Sarıldım hırkama,

Çıktım sundurmaya.

Tuttum kaldırımın yolunu.

Selamlarken bana selamlayan güneşi

Yürüdüm sessiz, çıkmaz sokaktan.

''Merhaba'' dedi komşum.

''Götüreyim gideceğin yere.''

''Hayır,teşekkür ederim.

Dinlendi bütün kış bu bacaklar

Artık hareket ister ayaklar.''

Durdum köşeye gelince,

Alışkanlık işte.

Bekledim, yeşil ışıkta

Karşıya geçirecek birisini.

Bekledim, bekledim durdum.

Ne bir ses ne bir nefes.

Bu sefer uzun bir süre

Yok bir teklif kimsede.

Bekledim sabırla

Eskiden hatırladığım bir melodiyi mırıldanarak

Güzel şarkıma geldi, güçlü bir erkek sesi.

Dedi ''neşeli bir insan sesi

Bağışlar mısınız bana sizinle

Karşıya geçme şerefini.''

Görünce kibarlıkla iltifat

Salladım başımı gülümseyerek

''Evet'' dedim. Duyulabilir bir sesle

Girdi koluma, kibarca ve sessizce

İndik kaldırımdan aşağıya

Konuştuk en iyi konu olan havadan,

Geçerken yavaşça yolun karşısına.

Atarken adımlarımızı beraber,

Olmadı anlayan hangimiz yardım alan, hangimiz rehber.

Başladı çalmaya sabırsızca kornalar

Çıkmak için kaldırıma attık çabuk adımlar.

Tam açtım ağzımı edeceğim teşekkür

Dedi bana ''farkındamısınız?

Oldu ne muhteşem birşey

Benim gibi bir kör için

Böyle neşeli bir insanla

Geçmek karşıya emin emin.

Unutmam o bahar gününü

Yalnızlık hissettiğim o sıkıntılı dünümü

Gönderdi tanrım bana

Hafifletmek için farklılığıma, yalnızlığıma

Aynadaki aksimi bir ikizim gibi yanıma.''