Hani Ellerin

Bir cumartesiydi, koynuma saçılmıştı saçların ve hayallere bulanmış

Bana söz verdiğinde, ellerin ellerimden düşmiyecek diye

Gözlerimin içinde gözlerin, dudaklarım dudaklarında bulurken huzuru.

Hani söz verdiğin ellerin şimdi nerede. Nerede!, Hani ellerin!

Bir fırtına misalidir nefesin, değiştirir tüm ruh halimi bir anda alabora eder.

Yankılanır hıçkırıklarım odanın soğuk duvarlarında gözlerimden yaşlar düşerken

Ve hatıraların hiç bırakmaz peşimi her an seni bana aşılar ve boşluğa iter beni

Vücudumun ücra köşelerini keşfeden minik ellerin hani ?

Yırtılmış fotoğrafının bir ucu ve ağlamaklı biraz, Ağlama !

Düş saçılmış yatağıma sensiz gecelerde, uğrama aklımın yasak köşelerine

Tut ellerimi şimdi rüyalarımda, dokun hafızama okşa ruhumu.

Ruhumu titreten narin ve eşsiz ellerin hani nerede ?

Kır tüm varlığımı yüreğimi ez yokluğunla sar yaralarımı umudunla

Tüket sevgimi bitirene kadar yoket hafızamdan anılarını sil herşeyi

Bitirebilirsen eğer bendeki sonsuz sevgiyi bitmeyen anıları

Han söz verdiğini ellerin şimdi nerede. Nerede! Hani Ellerin !!!