Hani O Biz Kocamanlar...
/ Umutlar asılmış geceye
O meşhur kurşuni maviliğinde
Neye yarar ki aşka çağırıyor olsa
Gece kucağında sevgi barındırmıyorsa /
Mahşeri benzerlik her yanım yangınında
Küllerim kalkacak sabah ışıklarına
Bir avuç gözyaşı dağıtılacak havaya
Kafiyesiz hayatın çelimsiz öznesi çıkacak ortaya
Yürüyecek bir sürü ruhun arasında
Senin dudaklarında bir şarkı olacak
Seslerin anılarda titrerken bakışların dönüşecek
Bir mezar taşına...
Ve ben yaşadığımı anlayacağım bir kez daha
Her zaman(kinden) daha az ihtiyacım olacak sana
Nedenini bilemediğim
Çözülemeyen düğüm
Kanıtlanamayan bir suç gibi sensizlik
Yetmiyor yaşama sarılmama
Çok koydu bu akşam nedir bu bilinmezlik
/ Sen sığınacak bir çatı bulurken gerçek benliklerimde
Bense sensizliğin kimliksiz çatısına sığınıyorum yine /
Bana dönen tüm yollarına yığıyorum yığınlarımı
Yolsuz kal döneme diye ama nafile
Bak hangi şarkı çalıyor şu an kulağımda
Sana inat yazmayacağım sen ve ben biliyoruz nasıl olsa
Ben hayatın emaneti olurken sende ihaneti yaşa
Çok sevdiğimiz bu parçada
Çok eskidim bu gece...
Elimde bir kalem şiir işkence çekiyor dizelerde
Kayboluyor gece içinde ay yok bile
Hangi damın antenine takıldı ihanet edercesine
Onsuz yapabiliyorum dediğim geceler toz duman
Yapıştı yine boğazıma illet gibi bir el aman
Nedense tutamıyorum sensizliğin çıldırtan isyanını
Damlıyor gözyaşlarım yığınlarım geçilmiyor çamurdan
Her şeyi bir nedene bağlayışım belki bundan
Olmayışını bağlayamadığım nedeni bulamadan
Çok sevdim diye mi kaybettim
Çok sevildim diye mi kayboldum
Tüm sessiz çığlıklara inat bozuyorum gizli suskunluğumu
Bağırıyorum avaz avaz hıçkırıklarımdan