Harabe Kalbim

Yorgun bedenim kalbim kırık

Gönlüm yaralı, yokluğun acıtmışken kalbimi...

Varlığın tarumar etti,

Sesizliğe gömdü tüm bedenimi...

Hata nerdeydi ?

Ne yaptım da bu yolda acı çekmek bana reva görüldü ?

Nereden başlamalıydım hayata, kaldığım yerden mi, yok sa en baştan mı ?

Gözlerim dalıyor sesiz sesiz uzaklara,

Kalbim bana sormadan küsmüş dünyaya

Yıkılmış, harabeye dönmüş, viran olmuş kalbi mi,

Şimdi kim toparlayacak ?

Yanan bu yüreğe kim su serpecek ,

Kim sevecek beni ?

Artık kim ister ki bu kullanılıp bir kenara atılan kalbi ?

Artık kim düşünür ki beni,

Kim sever ki...

Sevginin ne olduğunu kim öğretir,

bu kalbe, kim gönüllü öğretmenlik yapar yüreğime?

Sevgili !

Gidişin çok yaktı yüreğimi ama bu senin zaferin,

Mutlu musun şimdi,

Böyle ağlattığın için,

Böyle üzdüğün için ve seven kalbimi sensiz bıraktığın için ??