Harabe Kalbim
Yorgun bedenim kalbim kırık
Gönlüm yaralı, yokluğun acıtmışken kalbimi...
Varlığın tarumar etti,
Sesizliğe gömdü tüm bedenimi...
Hata nerdeydi ?
Ne yaptım da bu yolda acı çekmek bana reva görüldü ?
Nereden başlamalıydım hayata, kaldığım yerden mi, yok sa en baştan mı ?
Gözlerim dalıyor sesiz sesiz uzaklara,
Kalbim bana sormadan küsmüş dünyaya
Yıkılmış, harabeye dönmüş, viran olmuş kalbi mi,
Şimdi kim toparlayacak ?
Yanan bu yüreğe kim su serpecek ,
Kim sevecek beni ?
Artık kim ister ki bu kullanılıp bir kenara atılan kalbi ?
Artık kim düşünür ki beni,
Kim sever ki...
Sevginin ne olduğunu kim öğretir,
bu kalbe, kim gönüllü öğretmenlik yapar yüreğime?
Sevgili !
Gidişin çok yaktı yüreğimi ama bu senin zaferin,
Mutlu musun şimdi,
Böyle ağlattığın için,
Böyle üzdüğün için ve seven kalbimi sensiz bıraktığın için ??