Harap Ve Sol Senfoni (İncisi Orjinaldir)

Aslında bir başına kalmazdım böyle gecenin bu vakti

Siz bilmezsiniz inzivamı günlerim kim vurduya gitti

Üçüncü sınıf lokantaların en direk klasik müşterisi

Halim Harap dediniz mi?Gelin ilk çorbanız benden olsun

Gerçi ömrüm veresiye ama sunacak sohbetimiz dolsun

Bozuk gramofon sesi gibi şu göğsümde çalan anılar

Gözleri siyah incir kız gülüşü desen dişlek sincaplar

Çok zamandır uğramaz oldu acep niye ki

Mor çatı dediğiniz yer / oysa Halim Harap'ın beter evi

O zaman ya kocası sakat kaldı ya da boşadı zilliyi

Şu meyhanede taze hamsi olmasa beş dakika durulmaz

Bıktım aynı hikayelerin gelişen kahramanlarından

İlişmesem de kulak bu / girmiyor ki pantolana

Yıllar oldu yazan belli çalınansa hep aynı roman

Suçlar uşakların üstüne ahçıların kıçı yine tavan

Bomboş sokaklar gibi gözlerim hiç kimse yok

Kedi köpek bile geçmiyor bu yıkılası yazgımdan

Ölürsem bir çift dilber gözüyle ölürüm

Kalırsam zaten ahvalim değme duman

Gülmemiş yüzümüz Aşık Mahsuni zaman

Sözlerine yazıldığım kızlar vardı defterim varken

Kasa borç verse bile alırdık yıldızları gökyüzünden

Ki ne vakit yağmur yağsa ağlamam bundan

Anam demişti git balta olamadın bari sap ol

Bizden bir cacık çıkmadı düzen zaten hıyar taylor

Anımsarım hala terine yandığım o beyaz tenli kızı

İlk öptüğü bendim / ki hep öyle olduğu söylenir

Çocukluğumun ucuz pastahane tatlısı / elleri kibar

Ve biriktirdiğim kumbaralardaki o mavi umutlar

Harcadığım ömür ise hep salaş yalnızlığım kadar

Ne yana baksam kendime münasip bir ayrılık

Göğsümü ısıtacak aşklar çoktan çekip gitti meyhaneci

Üzdüğüm parmaklar var vedasına kalmadığım

Günah kadar besleyip gözlerimde büyüttüğüm acılar

Dualar paklamadı beni belki ezanlar aklar

Aslında bir başına kalmazdım böyle gecenin bu vakti

Herkes dolmuşuna hep benden önce bindi

Bir dökülesi çatı

Rutubet tüten oda kalmışım

Herkes bir yerlerden bir şeyler götürürken

Ah benim şaşkınlığım

Meğer ben hep

Kendi ayakkabılarımı çalmışım