Harikalar Diyarı Parkı
Geldim bugün ta kalbine Harikaların
Bir hüzün çöktü üstüne dakikaların
Plastik oturağa kesme taşa seslendim
Bir cıvıltı bir çocuk sesi duymak istedim
Kuşlardan bir iki cık cık duydum anca
Üstümüzde mavi göğü kapatmış branda
Sade su sesi vardı sessiz rüzgârla konuşan
Birde boş gözlerle tepeden bakan apartman
Sahi nerede o şen şakrak sesi çocukların
Kimsesi yok mu bunca oyunun oyuncakların
Nejat Uygur Amfi Tiyatro beşbin kişilik burası
Boynu bükük kalmış acı acı kanıyor yarası
Nasrettin Hoca bu ya göle maya atıyor
Gel gör ki gölde ilaçlık su bulunmuyor
Şaşılacak değil göller hep karaya taşınıyor
Park buldum içinde bir haşarı çocuk yok
Tiyatro buldum içinde bir nefeslik soluk yok
Çar çur olmuş nice harikalar yürek yakıyor
Yaz güneşiyle beraber birde pahalılık yakıyor
Doğru imiş su akar Türk bakar diye
Yükselmek ilerlemek onlara gerilemek biye
Gel arkadaş gezelim acı dondurma tadıyla
Kimi kimsesizliği görelim ağacıyla dalıyla
Masal kahramanları tutsun elimizden
Güliver baksın boş gözlerle üstümüzden
Yolcular sız trenle gezelim bu diyarı
Sahipsiz kalmış Yunusla yürüyelim suları
17 Temmuz 2024
yağmur…