Hasanboğuldu Efsanesi
Binbir efsane vardır yaşanan,Kazdağında
Hala dolaşır halkın dilinde, dudağında
Emine ve Hasan'ın aşkları hep anılır
Gür akan şelaleden su içerek kanılır
Hazindir hikayesi dinlersen hüzün çöker
Tutamazsın kendini seni oraya çeker
.............
Edremit'in pazarı çarşamba kurulurmuş
Yıllardır değişmemiş o yerde durulurmuş
Hasan genç, yakışıklı, çalışkan bir bahçıvan
Emine de obalı arısı var yüz kovan
Pazarda bakışırlar aşk düşer yüreklere
Eminesi aklında yapışır küreklere
Hasan ona en güzel meyve sebzeyi verir
Kız da ona dağlardan süt, peynir, bal getirir
Her pazarın sonunda Zeytinli'ye yürürler
Birbirinin gözünde birbirini görürler
Emine obalıdır dağda geçer hayatı
Dağdan ayrı bir günü vegecesi olmadı
Gençler evlenmek için ederler kavl-i karar
Obadan izin ister merakla cevab sorar
Eminenin obası karşı çıkar onlara
Olmaz demezler ama şart koşarlar bunlara
Obaya çıkaracak Hasan kırk kilo tuzu
Başarıp çıkardıktan sonra alacak kızı
Oğlan narin yapılı doğuştan hep ovalı
Emine keklik gibi dağda seken obalı
Aşkı öyle büyük ki düşünmez kabul eder
Alır tuzu sırtına tepeye doğru gider
Sırtında tuz çuvalı Emine'si yanında
Dağa çıkmaya başlar ter boşanır anında
Ter tuzla birleşince haşlar gencin sırtını
Ama kabullenmiştir anlaşmanın şartını
Bozar aniden hava yağmur yağmaya başlar
Tuzlar da eridikçe gencin sırtını haşlar
Dağları iyi bilir Emine önden gider
Hasan alışık değil tuz yakar, takat biter
Akşam karanlık basar kız arkasına bakar
Hasan yoktur geride içine sızı akar
Geri döner aranır karanlıkta göremez
Gün ışır hala yoktur endişeden duramaz
Önleyemez korkunun içini ezmesini
Çayda görür Hasan'a verdiği yazmasını
Yazmanın oyaları suda çiçek misali,
Kız uzatır çınardan kopardığı bir dalı
Uzatıp çeker alır oyalı yazmasını
Bir türlü susturamaz yüreğinin yasını
Anlamıştır,Hasan'ı bu zalim çay almıştır
Sevdiceği,yiğidi bu sularda kalmıştır
Dayanamaz,bir feryat kopar dudaklarından
Yürek nasıl dayansın bu sevdanın narından
Emine'nin kalbini kavuşma aşkı basar
O çınara kendini al yazmasıyla asar
Bu büyük aşka şahit çay ile çay kenarı
O ağaca denilmiş bu Emine Çınarı
Şelale hala orda adı Hasanboğuldu
Emine çınarıyla başında bekler oldu
Obası çok üzülür anıp gözyaşı döker
Hazindir aşıkların sonu yürekler büker
Nil şiir yaptı bunu yüreğinden yanarak
Yad edelim onları fatihayla anarak