Hasbihal Şiiri

Gönül enginde gezer ele avuca sığmaz

Şu gönül defterini açıp kapatmak gerek.

Çocuklara kıyılır bereket ondan yağmaz,

İçimizdeki kini atıp yok etmek gerek.

Denizlerde gemiler gidiyor birer birer

Düdüğünü son defa çalıp yok etmek gerek.

Şeytan taşlamak için hacı ihrama girer,

Selamını huzurda alıp yok etmek gerek.

Bir boşlukta gezenler tutunacak dal arar

Kuruyacak dalları kesip yok etmek gerek.

Kimi maziye hayran kimi atiyi sorar,

Ilık rüzgarlar gibi esip yok etmek gerek.

Merak etme boşuna zamanda gelir geçer

Yollardaki engeli kazıp yok etmek gerek.

Şeytanlar sokaklarda kendine adam seçer,

Kötülükleri birlik yakıp yok etmek gerek.

Kur’an okuyor diller ötecek hep bülbüller

Dinlemeyen olursa yıkıp yok etmek gerek.

Sevenlere neşedir diken de olsa güller,

Hançeri dikenlere çakıp yok etmek gerek.

DOĞANAY’ım derdine içten gülenler de var

Hepsinin boğazını sıkıp yok etmek gerek.

Bahar geldi geçiyor, kışın yağacaktır kar,

Yağmur gibi yağarak akıp yok etmek gerek.

Kemal DOĞANAY