Hâsılı Vedânın Tesirindendi
Ruhu enkazda bırakan
Renksiz gökyüzünün
Duygusunda yaşadıklarımız
Ay parçası yüzünün aziz kanatlarında
Sensizliğini dahi aydınlatamadığımdan
Sokak sokak
Dünyayı arayıp bulamayan
Cevapsız kalınışının seyrinde kalan
Günahkâr bir ölü gibiyim
Üzerime sinen hüznün
Çıplaklığıyla dolaşırken
Tüm dükkanlar, çalışanlar, ağaçlar
Sanki her şey küsmüştü varlığıma
Uzuyordu
Sabrının taşı çatlattığı saatler
Yolların ağırlığında
Yarınlar gem vuruyordu bahara
Uzaklığından bakıyorum
Dilsiz nitekim uzaklığın
Dört duvarla örülü ayrılık
Kimseye kâr değil sitem
Dökülüyorsam tel tel
Adının seyyahlığından
Mefta vâri yaşıyorsam
Âşıklığı Mecnûn’dan çaldığından
Var bir ışıksızlık
Yürüyorum gayrı
Yürüyorum kepenklerimi kapatıp
Yürüyorum şu zayıf sokaklarda
Kurup kuracağım tüm şeyler adressiz
Sevişemem hayallerle
İnfâz etmişim yüreğimi
Yüce sevmelerini artık
Şiiri uyandıran gecelere anlatamam
Zinhar kanamam vuslatlara
Riyâsındasın aslında tüm güzel günlerin
Duâsını almıyorsundur aynaların
Boşver sevgilim
X bir bilinmeyeni üfle avuçlarında
Aklımı çalsın yine o uçsuz bucaksız gizemin