Hasm-ı Aşk

Gönül hüzün hüzün oldu böyle

Varacak dost bulamadım

Yürek suskun dilsiz öyle

Söyleyecek söz bulamadım...

Ağır döküldü toplar üstüme

Değer veren çok da sözüme

Bakıp bakıp için gözüme

Arkadan gülmeyen bulamadım...

Söz nedir ki diyen çok oldu

Özümü gören çok da az oldu

Bütün baharlar bana kış oldu

Şu fırtınaya karşı duramadım...

Soramadım sen kimsin nesin diye

Dîl dilinden utandı aşığım dedim diye

Sevda dediğimdeyse güldüler diye

Hasm-ı aşk olmaktan kaçamadım...