Hasret Dedikleri

Gönül havalanmış yüksekten uçar,

Ne zaman gülecek bilemiyorum!

Düşmanlar peşinde onlardan kaçar,

Ne zaman gülecek bilemiyorum!

Yollara dökülür çınar yaprağım

Şehidin yattığı kutsal toprağım

Göndere çekilen şanlı bayrağım,

Ne zaman gülecek bilemiyorum.

Hafızlar toplanmış Kur'an okuyor

Tezgahlarda kızlar Kilim dokuyor

Misk-i Amber gibi Güzel kokuyor,

Ne zaman gülecek bilemiyorum.

Hasret dedikleri yanık bir türkü

Yiğidin boynuna dolamış kürkü

Kızıl Elma diye son denen ülkü,

Ne zaman gülecek bilemiyorum.

Kan ve göz yaşıdır adalet yolu

Ayrıkotu sarmış hep sağı solu

Paslı zincirlerle bağlanmış kolu,

Ne zaman gülecek bilemiyorum.

DOĞANAY'ım sevda içimde yanar

Dokunma yarama yaralar kanar

Bizi bilmeyenler hep mutlu sanar,

Ne zaman gülecek bilemiyorum.