Hasret Sılaları....

Şafaklar nabzını tutarken sözcüklerimin

Yıldızlardan taç yapardım dizelerime...

Uykusuzluğum sabrıma dayanmışken

Hicret ederdi yalnızlığım hasret sılalarına...

Kefenim yarım yamalak kalmış sala sesiyle sarılmış

Ölüme çağrı diyor musalla ellerde taşınıyor ruhum sonsuzluğa...

Güvelenmiş heceleri naftalinleyip saklıyorum heybeme

Sıkıyorum dişlerimi pusularda can çekişiyor dilim...

Soluk soluğa kalmış cümleler dökülür dilimden

Uzun gecelerin namlusunda mermiler yağar seherlere...

Can çekişen ne varsa ölmüştür artık sen gideli

Kan sıçramıştır yaralı yürekten yırtık hayaline...

Şafak vakti sökünce usumda döner bir garip semazen

Dalarım düşlere döndükçe hayalin düşer yorulur içimde...

Sazendeleri coşar kalbimin mevsimsiz iklimlere

Gözyaşlarıyla sulanan aşkın orta yerinde susuz kalır sözcüklerim...

Fer yok ki gözlerimde derman olsun dizlerimde

Koşar adım gelmek vardı şimdi puslu memleketine...

Bulutlar kararmasın artık üzerime

Bir parça maviyle aşk yağdır pas tutmuş iliklerime...

Tuzu yanıktır düşlerimin sebebim olan gecede

Terinde nefes insin karışsın yüreğime...

Boşluklara saldım ne kaldıysa ezberime

İpi doladı sabahın boynuna Azrail sallansın şimdi hayaller

Sen sadece zikret içimde....!!!

Şiirime o eşsiz sesiyle can katan ablam Hayatcan Öztiürk'e sevgim ve teşekkürlerim sonsuz......