Hasreti Ömür

sonbaharda esen ayazın vurdugu gibi dökülür oldu kalbimdeki parçalar,

toplamak hasrete mani olmadı hiç bir zaman .

durmadı ömrümün kışlarında bugday saplarının dalgaları ,

bitmedi hırçın dalgalarda usulca çırpınışım ,

gözlermdekı nemle son buldu kimi zaman,

gurbet nedir adım bildim gayri ay yar,

nefretimde kustugum kaderime verecek geriye kalan,

cebimdeki yapraklardan başka iki tutam arzu ile kavusma tutkusuydu ,

burnumda tüten kokunla var oldum her geçen günümde ,

gecenın ugultusu kapıma dayandı aralamaya yüzüm olmadı kimi zaman ,

hissettiğim ölüm soğuğu kaybetme acısı dindirmeye yetmicek kadar güçsüzdü ,

düşler içinde kabuslarlarla terkettiğim boş yatagımı doldurmak hayallerimi tüketti ,

yagan karın sogugu tenımde buzunun eri gözümde yasarır oldu ,

gül teninden damlayan serin kokuna ,

bir gıdımlıkta olsa ölümüne canı erimden muhtaç kaldım,

içtenlikle sundugum su kalbımde bir sır saklı ,

bilmek istersen ne ameliyat ne jilet bir kere gözlerime bak ,

içimde yanan alevi hisset...