Hasretin Ateş

Hasretin ateş olmuş gönlüm de

Kavuşturun beni vazgeçilmez yârime

Yanık izleri doğuyor düşüncelerime

Hasreti aklıma düştüğün de...

Ne dört mevsimin sahip olduğu gerekçeler,

Ne on iki ayın sahip olduğu günler,

Ne de üç yüz altmış beşlik yılın sahip olduğu saatler,

Ancak ona olan hasretimi onsuz yaşadığım sevgim anlatır...

Gitmeyi istediğin günleri hatırlayordum...

Her saat başı soruyordun, ayrı bir çekingenlikle

Sen gitme dersen gitmem, yanında kalırım diye,

Fakat gitmeyi ne kadar istediğini gözlerinden okuyordum...

Seni üzmeyecek cevaplar arıyordum kendi kendime

Çünkü bu bendeki yürek kıyamıyordu seni hiçbir zaman üzmeye

Gitme desem kalacaktın yanımda belki mutlu olacaktık birlikte

Fakat senin mutlu olman yeter canım, sen gitsen de bu yürek beklemekte...

İşte öyle canım sana gitme diyemedim ve sen gittin

Söyleyemedim işte hasretim, sana kendimden pay biçtim

Pişmanlığım değil bunlar, özlemim sadece, hasretime olan sevgim

Birbirimizi hasretle sevmeye yemin ettik,

çünkü biz bugün kavuşacağımızı bildik ...