Hasta Yatağımda

bana bakıp

düşündüğün gibi

içimdeki denizde

boğuluyorum

kendimi öldürüyorum

benden geriye ne kalacak

merak ediyorum

kimse bilmiyor

iyice sarardım

hayallerimi kovalıyorum

ölmekten de korkuyorum

bir hayal

denize doğru yürüyorum

uçuyorum adeta

hayat bulur muyum ?

dirilik verir mi ?

kurduğum düş

ölüm yatağında

bunu istemek

hakkım olmalı

hiç kaybetmedim umudumu

hiç kaybetmedim

beni hayata bağlayan

sevgini düşünüyorum

ziyaretime geldiğin ilk gün dü

ömrümü uzattın

ölüme bir iki gün kala

bunu görüyorum

sevgi

hafifletiyor acılarımı

yok ediyor korkularımı

hasta olmak istemiyorum

kımıltısız yatmak ta....

mustafa kaya

2015 / çengelköy