Hatırla Taş Mezarlarda Fillerin Ayak İzi

göklere yükseldi ah!

ve tüm sübyanların çocukluğu boğazında yumru(y)ken

yerin kalp gözü ki nasıl çatlamaz

kalbim

ah gözüm tarihte bugün

içimde mayın tarlası gibi(y)ken susmakla bitmeyen sessizliğim

bu son çığlık

dokun/ma!

değil mi gün ortasından sonra kendimizi aldatırız

değil mi kimi hasret

eylül kimileri

kimi sözün bitişi

mecburiyetten sarı sonbahar hoş seda küfür

hani mevlası kusurunun

ama nasıl herkesin hayalinde aynalar döşelidir

ki aynamda kelimeler su

ki annem

ki annemin yüzünde sıkı sıkıya yaşamak

diyelim karlı dağların güneşe düşe kalkışı

erguvan

badem ağacı

çiçekli kokulu ki anasona bulanmış gecenin inadı

hayır Neyzen'e selam vererek yaşamak

annem tertemiz su bundandır adı anne

önce ondan dinledim şehitlerin şarkısını

sonra aklı vurulmadan dünya ya dağılanı

imanından desene

ışığından sebeplenmek için kim kim ölmedi

ki vatan mavi gözleri ah gururum ah rengim

ah sömürgelere tetik

tarumar olan toprağım ah atam

ah vurgunum

susan sessizliğim dualarıma saat o saat midir

hatırla taş mezarlarda fillerin ayak izi

ondan ağlamak

pişmek yanmak ihanet ah

ah sadakat mezarlar ortasından geçen akarsu yanar...

tarih bugün dışımda her türlü silah

yaşamak düşmanları şöyle diyelim tanrının soytarıları

evet manasız ölüm!

ölüm tıkır tıkır ecelin ayak sesi oysa

''son uyku'' der üstat son uyanış

öze sevdirmek ne bilse fenalık

ve fenalık bundandır içim ay parçası

bata çıka belki bu son çığlığım

belki sona yakın ahlar

dokun

ah ahlaaaaar

hayır dokunma!..