Hatırlanan Yalnızlık

Ben hayaller kurardım geleceğe dair

Dillendirmezdim hiç birini

Düşünürdüm sadece

Usulca susardım

Kızıl şafaklar sökerdi gözlerimde

Sonra

O geldi baharın habercisi

Susmayı unutturdu bana

Döküldü bütün düşlerim ellerine

Kalemle dost oldum

Şiirlere durdum

Masmavi gecelerde

Birazdan

Nisanı yakacak ellerim

Yağmur sürgünü

Bir gün bitecek gözlerimde

...Oysa

Umut en renkli resimdi

Acemi ressamların elinde

Ve kelimelerle boyanırdı

Çocuk gülüşleri

Şimdi

Kasım sürgünü soğuklar geldi bak

Sustuğun cümleleri duyuyorum

Kalbinin atışlarında

Yarın

Kan ter içinde günler gelecek

Bana yalnızlığımı hatırlatarak