Havası Durgun Bahçe

havası durgun bahçede sırtımız mutlu

olmakla yetinmedik

bulut uyandırmadı bizi

sevgiye devam

teselli etmeye kalkmadım geçeceğini düşünerek

yağmur oldu bağrıma sokulan his

bazen bir çocuğa yardım

ateşler içinde aradım mucizeyi

sımsıkı kalbe sarılan dua

umut oldu sızlayan ruha

topraktan vakit çalan şarkıyla oyalandı gün

acı hileler muharip bir kaç hatıra

kalbimizin baharına soyunduk

inandık ağrımızı çalan her söze

kan içerek büyüyordu zaman uzağa

eski bir intikam için yeniden dirilttik hayatı

beyaz bulutlardan süt sağan bebekler

var olmak istiyordu ölünceye dek.