Hayalimin Baş Harfini
kokun sarılırken gamzelerime
içime çeker gibi değil
tenimi öper gibi
kaçarken kendi firarından ve dudakların
savuran rüzgara küfrediyor
utanıp ve sıkılıp
kan düşüyor yanaklarına
vedalaşırken ağustos kendi iklimine
ve giderken alelacele
peşinde kalan
gözlerim
dalgınlığına boğulurken, öksüzün nazı gibi
yüreğimde ölü kuş çırpıntıları
soluksuzluğum
düşerken sahipsiz bir kuyuya
suya tutunuyorum
bileğim kadar derin
sesim kayıp benim
sesim köhne bir ay gölgesine tutsak
bağırsam
yırtık bir hançerenin
bıçak kesiği acıları var, yutkunmam bu yüzden
bu yüzden kan tükürmem şehrin kurnalarına
pür telaş koşuyorum
ibadetsiz bir mabedin, kenar mahzenine
içim çukurlar boyumca
boyumca şiirlerim var gömdüğüm
silinmiş
çürümüş
miadı tükenmiş mürekkeplerin can yakıcı uçuşmaları
yanmış kafiyeler
ucu yanık mektuplar
kim kopardı o defterden senin tek cümleni
hangi şeytan taşlanmaktan kaçtı
bu göz gözü görmez taş duvarlara
ve çaldı
hayalimin baş harfini....