Hayaller Kelepçe Tutmaz

Kalemin ağzı

Eskisi gibi sivri değil

Kırmışlar boynunu bir şafak vaktinde

Merhemi yok

İçimden yürüyor sensizlik

Gökyüzünü vurmuşlar

Göz bebeklerime sunmuşlar

Korkuyor insan özlemin ikramından

Sevince özgürdük

Yazamıyorsun yaşayamıyorsun

Yanılıp yangın da olamıyorsun şimdi

Bu yüzdendir

Hiç düşünmüyorum

Hiç düş kurmuyorum

Hiçlikte bile sana ağlamıyorum

Özgürleşince sevgili

Özgürleşince elimde güller karanfiller

O zaman

Yanı başımızdan akacak nehirler

Bir çiçek gibi

Kovanda birikmiş bal gibi olacağız

Umudunu kaybetme

Hayaller kelepçe tutmaz sevgilim