Hayat -1-

12 Şubat

''Hayat!''

Mümkün değil bugün durgunluk,

Sözler yol vermiyor yollara..

Arada akıp,sıkışıyor,yolcular!

Alıp,sarmış,sarmalamış dört bir yandan;

Yalnızlık!...

Bir tatlı aşk gülüşüyle kabaran mimikler,

Derinden derine akan bir çağlayan!

Ve bir eda şimdi gamzelerde;

Sevgiyi anlatan!

Bir umut korku dolu akşamlara,elveda,diyip;

Sakin mavi beyazlara el uzatmak mı amaç!;

Ve bir matemden uzak!

Sessiz karanlıklarda beyaza yakın,

Hülyalara mı dalmak!?

Bir yağmur bulutundaydı da anlam,

Göremedik!

Düşen her damlada ,işlenendi yüreğe;

Ayrılık!..

Bilemedik!

Sevilirdi yollar,yıkılmalıydı dağlar,

Aşamadık,tükenir oldu umutlar!

Dedi şair ; '' Dostumundu teklif;

Düşmanındı ısrar! ''

Anlamadık,anlatamadık;

Yollara kurban,dağlara köle,

Ve denize hasretti hayat!;

Yaşayamadık!...

Dizildi kelimeler bir bir boğaza,

Gemiler geçemez oldu karşı kıyıya,

Limanlar battı!

Yürekler kabardı, tsunami misali!

Taştı,taştı,taştı; Yalnızlık...

Şair bilemedi,

Şair olamadı öyle, gülemedi..

Anlamadık biz,

Sevemedik,dünyayı,alemi..

Gören hiç olmadı kahverengi gözleri,

tutan çıkmadı,kaçaktı elleri!..

Küsüldü dağlara...

Kırıktı taşlar!

Koşulamazdı yollarda!!!!