Hayat Dediğin Bu Mu
Hava çok bulutlu
Kapkaranlık
Yağmur yağıyor
Gündüz bu kadar karanlık niye
Ruhu hüzünlendiriyor
Elektrik açsan faydası yok
İçi daha çok sıkıyor...
Kimseler yok dışarılarda
Bir iki şemsiyeli
Hızlı adımlarla yürüyor, ellerde poşetlerle
Markete alış veriş etmeye
Ev oldu mesken yeri
Her şeye zam geldikçe gelmiş
Yüzler somurtkan gülmüyor...
İşler kapalı, iş yok
Cüzdanlar boş
Ne alıp ne getirecek
Evdekileri mutlu edebilecek mi?
Bu ne sıkıntılı bir hayat
Bir yandan korona korkusu
Bir yandan geçim derdinde insanlar...
Hayat sıkıyor
Hastalık korku veriyor
Hassas yüreğim
Haber dinleyemiyor
Duysam sıkılıyor, insanların perişanlığını
Dinlesem çok üzüyor
Dinlemesem olmuyor...
Bir yandan çekilen hasret
Bir yandan özlem var içimde
Kalp oluyor pür perişan
Bugün kendi benliğimi unuttum
Daldı gözlerim etrafa
Düşündükçe, gördükçe içim parçalanıyor
Gözlerim yaşarıyor, durduramıyorum.