Hayat Nasıl da Acı

Bilmem kaçıncı mevsim bilmem kaçıncı bahar

Erteleniyor düşler umutlarsa tarumar

Her gün onlarca bebek merhaba derken güne

Yıllar sonra acıyor beyhude geçen düne

Bakıyor ki hayat zor, masallar ise yalan

Başta hayal sarayken birden oluyor talan

Islatıyor ruhumu vakitsiz ab-ı nisan

Düşmanlık büyüdükçe değişiyor söz, lisan

İnsanoğlu bilirken mazide dinlemeyi

Şimdilerde belledi sövmeyi, söylemeyi

Cemiyetin içinde bakarım kul ah-u zar

Güneş yakar kendini eriyip azar azar

Kâh giyiniyor insan merhamet gömleğini

Kâh ayırıyor birden çanağı çömleğini

Bir girdi mi menfaat sinsi bir yılan gibi

Unutturur insana iyiliği, edebi

Halbuki bir düşünse sonu yok ben diyenin

Sorgusu ahrettedir kul hakkını yiyenin

Muğlak bir serüvende, tevazudan uzakta

Aymaz ruhlarla dolu, mayınlarda, tuzakta

Kibir sağanağında, yalancı enkazlarda

Donuyor sanki ruhum ısıtmayan yazlarda

Keşke diyorum keşke böyle naif olmasam

Kara dünyayı görüp hüzünlerle dolmasam

Ben mi çok karamsarım diyorum kimi vakit

Hayatla aramızda gerçekleşmiyor akit

Kulağım duymaz olsa, görmez olsa gözlerim

Bu kadar yakar mıydı yürekteki közlerim

İksiri bulunmadı, yok sevginin ilacı

Kötülük kalplerdeyken hayat nasıl da acı