Hayat Ne Tuhafki Acımasız Gerçeğimsin

Kayboluyorum okyanusun maviliklerinde,

bir sonbahar serinligi, hissediyorum bedenimde,

hasretin gizemli gönlümün derinliginde

beni yanliz birakirken/bogusuyorum hayatin kendisiyle

meydan okuyorum senli acimasiz gerceklere.

istemiyorum seni artik yanimda birak/ ölsemde...

beni benden eyleyen yanlizliga terkeyleyen!

eskiden gece gündüz ben seni düsünürken

simdi vicdansiz ciktin hayalin aklimdayken

kopuyor icimden dinmeyen firtinalar...

seni özlüyor kana kana o eski anilar..

yüzünden eksik etmiyorsun bedeva tebessümleri

yasattigin aciyi görmeyecek kadar kör etmis seni

sayende düstüm kuyunun karanlik dibine

bedelini ben ödüyorum herseye ragmen hayata tutunuyorum..

hayat ne tuhafki hala seni kalbimde yasatiyorum...