Hayat Ölümü Unutma Telaşı

Elleri bir ileri bir geri

Kararsızlık vaktiydi haykırışlar

Bir kendi duyuyordu

Korkuyordu başlangıçlardan

Bitecek diye

Takılıyordu zihni bu telaş ne diye

Elleri bir ileri bir geri

Arada masaya rastgele vuruyordu

İki dörtlüktü gideri

...

Tezgah başında

Dokuma ustası gibiydi parmakları

Ruhu hep arı

Ağlıyordu

Elleri bir ileri bir geri

Hey sen dedi yüreğine derinden

Git işine yorma beni

Nasıl olsa hayat

Ölümü unutma telaşı