Hayat ve Ben
Hayatın kıyısından tutunuyorum yaşama yorgun ellerimle..!
artık ellerim kayacak korkusuda yok içimde
belki çok diplerde yaşıyorum bu hayatı
halimde yok tutunmaya isteğimde.!
sende gittikten sonra ne kaldı ki geriye
bir ben bir de koskoca bir yanlızlık içimde
çığlık çığlığa bi duyanda olmadı ki onun sesini.
yeniden başlamaya cesaretimde yok isteğimde
gölgesinde de yaşanmıyorki hayatın sürekli.
yarınlarımda korkutuyor artık beni
bugüne kadar verdiği neydi ki bana
bu hayatın bugünden sonra vereceği ne olsun
nekadar umut kaldı ki içimde
bundan sonrasından bir beklentim olsun
birşeyde beklemiyorum ki zaten artık ondan
onun en acımasız yüzünü gördüm
ben her zaman nasıl olsa hep vermeye alıştım
ona bende olan güzel olan herşeyimi
bir önemi var mı sanıyosun
bundan sonra sana vericeklerimin..!
sen ki yıllarca bütün adiliklerini
bütün çirkinliklerini serdin ayaklarımın dibine
zorlıyabileceğin kadar zorlayıp
sınadın beni bugüne kadar..
şimdi durda iyice bi bak bana
bir ben bile kalmamışken artık bende;
sen hala neyin peşindesin be hayat...!!!!!!!
verebileceğim herşeyi verdim
alabileceğin herşeyimi aldın bundan
sonra ne senin benden bi alacağın kaldı
ne de benim sana verebileceğim bişeyim
bu oyunda burda bitti..!!
ben sahnenden iniyorum artık hayat bundan sonrası senin..!