Hayat Zor İşte...

Çocukluğumda başlamıştı yalanlar

Öğretmenim ilkokulda sormuştu

Ayşe'ye ne olacaksın diye

Doktor demişti oda duymuştum kulaklarımla

Hep ona doktor gözü ile bakmıştım

Okulun tam sonuna vardığında

Ayşe yoktu sonunda...

Sanki bütün dünyayı sarmıştı yalanlar

Her kitabın sonunda mutluluk senaryoları

Peki haberlerdeki ölüm ilanları...

Her şey beyaza hasret griye boyanmıştı

Dünya bize yalanlarla anlatılmıştı

İnanmıştım oysa

Pembe panjurlu evim...

Çiçekli bahçelerim olacaktı

Mesleğimi de ilkokulda seçmiştim

Ayşe ile...

Öykülerde sevmiştim

Polyannayı ...

Mutluluk oyunlarında öğrenmiştim

Yalan cümleler kurmayı

Çocuk kalmak ne zormuş oysa

Büyüdüğümde anlamıştı bende

Yıllar içinde gülen yüzle ağlayan yüzün

Hikayesini duyduğumda

Hasret kalmıştım doğrulara...

Şimdi doğrulara hasret kalmıştım

Yalanların içinde kendimi sorguluyordum

Bir bulmacanın anahtar kelimeleri gibi

Var ettiğim doğruları teker teker

İdam ediyordum..

Hayat kelimesini daha iyi anlıyordum

Öğretmenimin hep yasakladığı

Babamın sürekli kullandığı

Annemin sessizce fısıldadığı

Benim ise şimdi haykırdığım

Hayat zor işte...