Hayata Bağlayan

Sen sus

Ben ağlarım ikimizin yerine

Çivisi çıkmış dünyada

Neler gördük

Neler yaşadık

Kıyamam cann

Gözlerinden süzülen kanımdır

Ağlayıp da yüreğimi dağlama

Çıkışı olmayan kör kuyuda bırakma

Artık

Maviye ezgiler söyle

Umuttan sözleri olsun

Bu kadar hüzün içirirken gecenin donuk rengi

Hayat kusuyor çirkefliğini

Alacasında ölüm sessizliği taşır gün

Erkenden uyanır acın

Dokunsan sarılacak yanı yok

Her yanı çıban ur

Şimdi

Direnme zamanı

Gülüşlerine hayatı takın

Bazen bir çift göz

Bazen de özlenen bir sözdür

Elinden tutup hayata bağlayan