Hayata Dair Sen

devrik cümleler kuruyorum

beni anlıyacak kadar tanımışlığım

var diye sana

her iki kelimeden birindeydin

bende bütün noktalar senden sonraydı

bazen dilimde suskunluğum oluyordun

yutkunduğum kadar dudaklarımda ölüyordun

manasız...

düşünüyorum sebebi sensin

ne zordu seni tarif etmek

duygularına gönlün

nede kolaydı seni tanımak

bilmemki başka bir şeydin

nekadar gidersen git

dünün kafi dir

sussuzluğuma kevser

kendime masallarım vardı

hep seni söylerdim

canana canım

sen taşıyordum ısrarımda

hayata dair seni soluyordum

her nefeste inadına seni