Hayata İsyan Etmenin Eşiğinde

Yürüyorum, at izinin, it izine karıştığı bu yollarda

Yüreğime saplanmış hançerin zehri akıyor içime, yakıyor bedenimi

Benliğimi kaybetmiş gibiyim, kötüsüde aramaktan yorulmuş gibiyim

Herkes bana bir ceylan yavrusuna baktığı gibi bakıyor, acınasıya

Saat 12'ye beş kala durmuş bir saat takıyorum kolumda

Uykusuz her geçe sabah ezeni nini gibi geliyor

Her kılınan namazın ardından azraili görüyorum, hazırlan dermişçesine

Hayatımın her gününü, durmuş saatim gibi yaşıyorum, ölüme beş kala

Ölümün hak olduğunu bilmek, boş olduğunu hatırlatıyor hayatın bana

Doğa yaşıyor bahar sevinçi, ben yaşıyorum son bahar hüznü

Nasıl yaşamayayım bu hüznü her yapılan günah biniyor sırtıma acıtıyor canımı

Hissediyorum günahların sinemdeki yükünü.......

Hayata isyan etmenin eşiğinde

Allaha kavuşmanın kıyısındayım......