Hayatımın Sekliğinde Yudumluyorum Seni

herşeyi koyup bir kenara

ellerin gibi tertemiz sevdik birbirimizi

ve yüzündeki hafif pembelik gibiydi

gözlerimizin buluştuğu yerde hayat...

birinci çoğuldaydık,

kimsenin üçüncü çoğul olamayacağı kadar,

belki de tekil yaşamları özendirecek kadar.

gözlerinin sıcacık kahvesini içerken

saçlarının kokusunu duyduğumda,

ne kadar da sevinirdik oysa...

tebessümün ne güzeldi

yanağına öpücük kondurduğumda...

her mutluluğun peşinde

bir dert olduğunu biliyorduk oysa..

biliyordum...

gelmemeliydim sana

ve gittin...

haklısın,

kirlettim bembeyaz ellerini

hüzün görmemiş yüreğine değdirdim hüzünlerimi...

gittin ya,

hayatımın sekliğinde yudumluyorum seni...