Hayatın Bittiğine Dair Şarkı Söyledi Baston

hayatın bittiğine dair şarkı söyledi baston

parke taşlarını sayarak geçti

minareleri eğilmiş görmek mümkün olmadı

tam o sırada çarpılmaktan korktuğu için ağzını sakladı şiirci

ve bir çuvalcıya rastladı

orada küçük bir sesi kullanılmış ceketine saklayan çocuklar vardı

ölmeye hazır her ses yüzüne bakıldığında şarkı söyleyebilirdi dünyada

ama yalnızca bakmasını bilene söyleniyordu

ondan sonra ne olduğunu bilmiyorum

insan şaşkın kaldığı anlarda kendi göğsüne değer

hayatla çarpıştığı her anın bir kaydı olur muhakkak

onun için bu zamanları çok zordur hatırlamak

güncel işlevsellikten bahsediyorum

yemekten içmekten sahillere yanaşıp işemekten falan

oysa varlığına bir kimya arar düşünen ayak yorulan el

bütün bilim elemelerinden sınıfta kalmış bir akılla yoğrulur şafak

çok güzeldi kırmızı gece

çok güzeldi sabahı duymak

durdurulamaz hüznün bütün basamaklarını hesaplayan için

kuş seslerine sinmiş çıbanlı bir sevinç başlar

ve bir bakmışsın görebildiğini süpüren kara akşamlar

nöbetçi kesilip şafağı sorar

biliyorsan iki

bilmiyorsan bir günün daha vardır

var olmayı anlayan için.